Andrzej pracował w Galway przez wiele lat. Kiedy zachorował, musiał wyjechać do Polski na kilka miesięcy, żeby się leczyć. Wrócił do Irlandii, ale do urzędu imigracyjnego dotarła informacja o jego długiej nieobecności. Dostał list — nakaz deportacji. Serce mu się ścieściło. Myślał, że wszystko stracił, że nie będzie mógł już mieszkać w Irlandii. Był przerażony i zdezorientowany. Nie rozumiał, dlaczego choroba i leczenie mogą być powodem do wyrzucenia go z kraju, w którym miał swoją pracę, mieszkanie i znajomych. Pisma urzędowe były trudne do czytania. Potrzebował pomocy, ale nie wiedział, gdzie jej szukać.
Radca prawny sprawdził dokumenty Andrzeja — jego historię pobytu, pracę, ubezpieczenie społeczne i powody nieobecności. Okazało się, że jako obywatel Unii Europejskiej Andrzej miał rozszerzone prawo pobytu, nawet jeśli czasem wyjechał. Adwokat przygotował szczegółowe wyjaśnienie dla urzędu — pokazał, że nieobecność miała uzasadniony powód zdrowotny i że Andrzej zawsze zamierzał wrócić do Irlandii. Radca złożył apelację do urzędu imigracyjnego z argumentami opartymi na prawach obywateli UE w Irlandii. Ponieważ dokument zawierał wszystkie niezbędne informacje i prawidłowe przepisy, urząd przeanalizował sprawę ponownie i zmienił decyzję.
Obywatele Unii Europejskiej mają prawo do pobytu w Irlandii na długo, nawet jeśli czasem wyjadą. Prawo irlandzkie i przepisy UE ochroniły takie osoby — muszą mieć bardzo poważny powód, żeby kogoś eksmitować. Choroba i leczenie to powody, które sądy i urzędy biorą poważnie.
Jeśli dostaniesz nakaz deportacji, musisz działać szybko — zwykle masz niewiele dni na apelację. Skontaktuj się z prawnikiem natychmiast, nie czekaj.
Powiedz Kasi co się stało. Wyjaśni twoje opcje i połączy cię z odpowiednim prawnikiem — bezpłatnie.
